Kendinle Başbaşa Kalmak

 Hayallerine ulaştığın zaman yine kendi kendinle başbaşa kalacaksın. Ne dersin? Bu bir hediye mi olacak, yoksa ceza mı?

Anladım

Öyle bir hayat yaşadım ki
Cenneti de gördüm cehennemi de
Öyle bir aşk yaşadım ki
Tutkuyu da gördüm pes etmeyi de
Bazıları seyrederken hayatı en önden
Kendime bir sahne buldum oynadım
Öyle bir rol vermişler ki
Okudum okudum anlamadım
Kendi kendime konuştum bazen evimde
Hem kızdım hem güldüm halime
Sonra dedim ki "söz ver kendine"
Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin
Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin
Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin
Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin
Öyle bir hayat yaşadım ki, son yolculukları erken tanıdım
Öyle çok değerliymiş ki zaman
Hep acele etmem bundan,

Anladım...

Friedrich Nietzsche

Ozleme Teslim

Bir alev sonmesin istiyorsan, ozleme teslim edeceksin onu. Ozlem onu besleyecek, buyutecek ve her turlu vesveseden koruyacak. Alev oylece yanacak, yanacak, yorulmayacak, orada yanip duracak.

Deniz

Yağmur gözlüm,
Sesinde dağıldığım kadar kaldım ben,
Kabaran denizin gamzesi,
Kararan gökyüzünün içindeki fırtına..

Kalender bir gökkuşağıydın,
Bilmedim ne zaman geldin,
Huzur saldın,
Bilmedim ne zaman gittin.

30 Haziran 2017 - Maltepe - İstanbul

Şaşırdım Kaldım İşte

Sözde, senden kaçıyorum dolu dizgin atlarla.. 

Bazen sessiz sedasız ipekten kanatlarla.. 

Ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarla.. 

Karşıma çıkıyorsun en serin imbatlarla.. 

Adını yazıyorsun bulduğun fırsatlarla.. 

Yüreğimin başına noktalarla, hatlarla.. 

Başbaşa kalıyorum sonunda heyhatlarla.. 

Sözde, senden kaçıyorum doludizgin atlarla. 

Ne olur bir gün beni kapında olsun dinle.. 

Öldür bendeki beni..
Sonra dirilt kendinle! 

Çarpsan kara sevdayı en azından yüzbinle.. 

Nasıl bağlandığımı anlarsın kemendinle.. 

Kaç defa çıkıp gittim buralardan yeminle.. 

Ama her defasında geri döndüm seninle.. 

Hangi düğüm çözülür..  Nazla.. Sitemle.. Kinle.. 

Ne olur bir gün beni, kapında olsun dinle.. 

Şaşırdım kaldım işte, bilmem ki n'emsin..? 

Bazen kızkardeşimsin.. 

Bazen öpöz annemsin.. 

Sultanımsın susunca, konuşunca kölemsin.. 

Eksilmeyen çilemsin.. 

Orada ufuk çizgim, burda yanım yöremsin.. 

Beni ruh gibi saran sonsuzluk dairemsin.. 

Çâresizim.. Çâremsin.. 

Şaşırdım kaldım işte bilmem ki neyimsin... 

Yavuz Bülent Bakiler

Tembellik

Tembellik, ölmeden önce içinde döne döne yattığın mezardır.

14 Temmuz 2016 - Moda - İstanbul

Kaymaklı Kadayıf

Sen en iyisi kaymaklı bir kadayıf,
Belki meyan kökü yudumlamak,
Sıcak yaz gününde bir su tabancası,
Alınmasın içli köfte,
O da senden,
Cevizi denk gelince keyfimle,
Hele anneminki gibiysen,
Zira aksine değmezki dilim,
Sen de, sana zahmet,
Uzatsan kendini fokur fokur,
Doyamam ki sana,
Yoksa iftar sofrasının prensesi olabilir misin?
Dantelden zarif bir güllaç,
Gelin gibi serpilmiş tabağa,
Komidin üzerinden bize bakarak,
Nar tanesiyle göz kırparak,
Sütü bükmeye hazırlıklı,
Ramazan pidesi gibi kaçmaya hazır,
Tutsam tutamam ki,
Isırsam doyamam ki,
Ezan dinginliğinde heyecan var,
Atılan topun tok sesiyle karnım doymaz,
Sen en iyisi kaymaklı bir kadayıf,
Ya da dua mısın sona saklı?

21 Haziran 2016 - Moda - İstanbul