Aklın Motivasyonu

Motivasyon deyince hep aklımıza bir "insanın" motivasyonu gelir. Bu kelimeyi genelde mevzumuz iş veya ders olduğunda kullanırız. Motivasyonumuzun arttığını veya azaldığını genellikle davranışlarımızdan veya ortaya çıkan sonuçlardan anlarız; gözle görünenden, kulakla duyulandan.

Ya aklın motivasyonu?

Oflamadan çalışmak için gerekenleri; iş hayatına dair motivatörlerimizi hiç düşünmeden sıralayabiliriz. Bunlar olduğunda hiç şüphesiz motivasyona sahip olacağımızı söyleyebiliriz. Peki, beynimizin kenarında ampüllerin daha sık yanması için ne yapmak gerekir? Ampülleri sık yanan beyinleri zeki diye nitelendiririz. İnsanın kimi zaman daha zeki olduğu anlar olur. Siz de hissetmişsinizdir? Olmadık bir zamanda müthiş bir fikir üretmişsinizdir veya kırk yıl düşünsen hayale gelmez bir çözüm yöntemi aklınıza vahiy gibi inmiştir. İşte o zaman akıl motive olmuştur; bizim kontrolümüz dışında ama yine bizim verdiklerimizile bir hedefe yönelmiş ve tüm hünerlerini göstermiştir. Bizim motivasyonumuzla aklın motivasyonu farklı şeylerdir, çünkü öylesi şaşkınlık yaratan fikirler kimi zaman en depresif anlarımızda, kimi zaman da en süzgün uykularımızda; yani en demotive anlarımızda aklımıza gelebilmektedir.

Benim için
"Zeki insan, aklını motive etmeyi bilen insandır, aklın motivatörlerini çözmüş insandır. Motive bir akıl ilhama daha açıktır."

Dinçer Özturan, 12.2005

Motivasyon Nedir?

Psikoloji motivasyonu, bir canlının yaptığı bir hareketin arkasında yatan temel arzu veya güç olarak tanımlar.

Konuyu farklı açılardan inceleyen kaynakların ortak belirttiği görüş, motivasyonun içsel bir hal veya durum olduğu yönündedir. Bu hal, canlıları bir hedefe yönelik harekete geçiren ve davranışlarına yön veren bir istektir; bir çeşit güçtür. Bu güç, canlıya belirli bir hedefe yönelik davranışlar sergileyebilmesi için enerji verir. Motivasyon, canlının hissettiği arzu ve ihtiyaçların yoğunluğunu ve davranışlarının doğrultusunu etkiler. Canlının hareket etmesi için öyle ya da böyle motivasyona ihtiyacı vardır. Bir canlının farklı zamanlarda yaptığı aynı haretketleri, farklı olgular da motive edebilir.Motivasyon anlık bir durumdur.

Motivasyonun duygular ile sıkı bir ilişkisi vardır. Canlılar özellikle pozitif duygusal deneyimlere motive olurken, negatif duygusal deneyimler konusunda demotive olurlar. Diğer bir değişle, pozitif deneyimlerine paralel davranış biçimi sergiler, negatif deneyimlerine paralel durum ve davranışlardan uzak durular. Buradaki pozitif ve negatif kavramları sosyal standartlardan bağımsız olarak, canlının kendi beynindeki algıların durumuna işaret etmektedir. Örneğin, şiddet sosyal olarak negatif bir olgu iken, canlının beyninde pozitif sonuçlar üreten bir deneyim olarak değerlendirilebilir. Davranış ve karakterin arkasındaki motivasyon kararlı, uzun dönemli ve şiddetli etkiye sahip deneyimlerin güdümünde olur; buna karşı canlının anlık davranışının arkasında yatan motivasyonda, yakın dönemdeki deneyimlerin etkisi daha fazladır.